Manchester United အသင္းက Everton အသင္းကို ရွံဳးေနရာကေန အသည္းအသန္လိုက္ကစားၿပီး ၄ ဂိုး ၂ ဂိုးနဲ႔အႏိုင္ရရွိသြားတဲ့အတြက္ ဒုတိယေနရာကလိုက္ေနတဲ့ Chelsea အသင္းကို ၅မွတ္ျဖတ္ထားႏိုင္လိုက္ပါတယ္။ ပထမပိုင္း ၁၂မိနစ္မွာရတဲ့ဖရီးကစ္ကေနတဆင့္ Michael Carrick နဲ႔ထိကာလမ္းေၾကာင္းေျပာင္းၿပီးဂိုးေပးလိုက္ရပါတယ္။ ပထမပိုင္းၿပီးေေတာ့ ၁-၀ နဲ႔ မန္ယူရွံဳးေနပါတယ္။ ဒုတိယပိုင္းစၿပီး ၅မိနစ္ေလာက္အၾကာမွာပဲ တစ္ဂိုးထပ္ေပးလိုက္ရတဲ့အတြက္ ၂ ဂိုး ၀ နဲ႔ရွံဳးနိမ့္ေတာ့မယ့္အေျခအေနေရာက္သြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ထပ္ ၁၁မိနစ္အၾကာမွာေတာ့ အဲဗာတန္ဂိုးသမားရဲ႕ အမွားကေနတဆင့္ O'Shea ကမန္ယူအတြက္ ပထမေျခပဂိုးကိုသြင္းေပးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ မန္ယူကတရစပ္ဖိကစားလာတဲ့အတြက္ ၆၈မိနစ္မွာ မန္ယူကစားသမားေဟာင္း Phil Neville ကုိယ့္ဂိုးကို သြင္းမိတာေၾကာင့္ ေျခပဂိုးရသြားၿပီး မန္ယူတို႔အားတက္သြားပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ Chelsea နဲ႔ Bolton တို႔ ၂ဂိုးစီသေရက်ေနပါတယ္။ မန္ယူက ဆက္တိုက္ဖိကစားရင္း ၇၉မိနစ္မွာေတာ့ Rooney ရဲ႕အႏိုင္ဂိုး၊ ပြဲၿပီးကာနီး ၉၀မိနစ္မွာ လူစား၀င္လာတဲ့ Eagles တို႔ရဲ႕ဂိုးေတြနဲ႔ အႏိုင္၃မွတ္ကိုရယူၿပီး ခ်န္ပီယံျဖစ္ရန္အေျခအေနအေကာင္းဆံုးအေနအထားကို ေရာက္သြားပါၿပီ။
Technorati:manutd, soccer
Myanmar Blogger Forum
Sunday, April 29, 2007
Man Utd Vs Everton
Saturday, April 28, 2007
ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္း ၁၀ခ်က္
ၾကံၾကံဖန္ဖန္လုပ္ၾကတယ္ဗ်ာ။ Tag Game ဆိုၿပီးဟိုလူေတြကို တက္ခုိင္းလိုက္ ဒီလူေတြကိုတက္ခိုင္းလိုက္နဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဟုိလူတက္၊ ဒီလူတက္ အကုန္တက္တာေတြ လိုက္ဖတ္ရင္းသေဘာေတာ့က်မိသား။ မာမီရန္ ... အဲ.... ကိုရန္ေအာင္ရဲ႕ဘေလာ့ကိုလည္းေရာက္ေရာ အတက္ခံလိုက္ရတယ္ဗ်။ ၿပီးေတာ့ မေရးရင္ဘာျဖစ္မယ္ ညာျဖစ္မယ္ဆိုၿပီး က်ိန္စာလိုလို ဘာလိုလိုနဲ႔ၿခိမ္းလိုက္ေျခာက္လိုက္ေသးတယ္။ သူကေတာ့ မေရးမိလို႔ နိဂရိုးမေတြ ၀ိုင္းလိုက္တာခံလိုက္ရတယ္လို႔ေျပာတာပဲဗ်။ အဲဒီတုန္းက လူကသိပ္ေနမေကာင္းေတာ့ မေရးႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတာ။ ခုမွနည္းနည္းေလး ေကာင္းစျပဳလာၿပီ။ ထူးဆန္းလား မထူးဆန္းလားေတာ့မသိဘူး။ ေရးေတာ့ေရးလိုက္ၿပီ။ လာေလေရာ့ ....၁။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ေသြးျမင္လွ်င္ ေၾကာက္တတ္ပါသည္။ တီဗီတြင္ ခြဲစိတ္ေနေသာပံုမ်ားျပသည့္ အစီအစဥ္လာလွ်င္ ထေျပးတတ္ပါသည္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ထိုေၾကာက္စိတ္မွာ ယခုခ်ိန္ထိလည္း မေပ်ာက္ေသးပါ။ ၁၀ တန္းေအာင္ေသာအခါ သြားဘက္ဆိုင္ရာတကၠသုိလ္သို႔ ေလွ်ာက္ခုိင္းပါသည္။ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ မေလွ်ာက္ပါ။ ေသြးထြက္သံယိုျမင္ကြင္းမ်ားကို ၾကည့္ရဲသည့္စိတ္ဓာတ္ ပါမလာခဲ့ပါ။
၂။ ငယ္စဥ္က ထမင္းစားလွ်င္ အလြန္ေခ်းမ်ားပါသည္။ ၀က္သားဆိုလွ်င္ ေၾကာ္ထားမွစားပါသည္။ ၀က္သားခ်က္ကို လံုး၀မစားပါ။ ၾကက္သားဆိုလွ်င္လည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္း။ ခ်က္ထားလွ်င္ လံုး၀ကို တို႔မၾကည့္ပါ။ သို႔ရာတြင္ ထိုအက်င့္မ်ား ယခုမရွိေတာ့ပါ။ ၁၀ တန္းေအာင္၍ ေကာလိပ္ေက်ာင္းစတက္ရာမွ ဟင္းမ်ိဳးေပါင္းစံု စားတတ္လာပါသည္။ မစား၍လည္းမရေတာ့ပါ။ ေခ်းမ်ားေနလွ်င္ ထမင္းငတ္သြားလိမ့္မည္။
၃။ သခြါးသီးကို လံုး၀အန႔ံခံလို႔မရပါ။ ထိုအနံ႔ရလွ်င္ တစ္မ်ိဳးႀကီးျဖစ္လာပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သခြါးသီးပါေသာ အရာမ်ားကို လံုး၀မစားတတ္ပါ။
၄။ ငယ္စဥ္တည္းက ယခုခ်ိန္ထိ ဆန္ျပဳတ္ကို လံုး၀ကိုစားလို႔မရပါ။ ေတာ္ေတာ္ဆိုးသည့္အခ်က္ျဖစ္သည္။ ေနမေကာင္းျဖစ္ၿပီဆိုလွ်င္ အေတာ္ကိုဒုကၡေရာက္ရပါသည္။ ေရၾကဲထဲတြင္ ေပ်ာ့စိစိထမင္းေစ့မ်ားကိုၾကည့္ရင္း တစ္ခုခုႏွင့္တူေနသည္ဟု ခံစားမိကာ ဘယ္လိုမွစားလို႔မရပါ။
၅။ စာေရးအင္မတန္ညံ့ပါသည္။ ၁၀ တန္းစာေမးပြဲေျဖေသာအခါ စာစီစာကံုးသည္ မေျဖမေနရျဖစ္ေန၏။ ထို႔ေၾကာင့္ေရးေပးလိုက္သည္။ စာစီစာကံုးတို႔၏ လိုအပ္ခ်က္အတိုင္း အားလံုးေပါင္း ၃ ပိုဒ္ပဲပါသည္။ တစ္မ်က္ႏွာပဲရွိသည္။ ဘယ္လိုမွဆက္မေရးတတ္ေတာ့ပါ။ တစ္မ်က္ႏွာျပည့္ေအာင္ စာတစ္ေၾကာင္းႏွင့္ တစ္ေၾကာင္းၾကားတြင္ လက္ညိွဳးတစ္လံုးစာ ျခားၿပီးေရးေပးလိုက္ရပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အမွတ္ထြက္လာေသာအခါ ၆၀ ေက်ာ္ပဲရခဲ့၏။
၆။ ငယ္စဥ္က အင္မတန္ကို ရွက္တတ္ပါသည္။ ေကာင္မေလးမ်ားႏွင့္ စကားေျပာရမည့္အခ်ိန္တြင္ ပိုဆိုးတတ္ပါသည္။ သူစိမ္းမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ႏွင့္ စကားေျပာရလွ်င္ မ်က္ႏွာကို မၾကည့္ရဲပါ။ ခုေတာ့ ပံုမွန္ျဖစ္သြားပါၿပီ။
၇။ အလံုးႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အားကစားနည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ကစားပါသည္။ ေၾကြဒိုးပစ္သည္။ ေဘာလံုးကန္သည္။ ျခင္းလံုးခတ္သည္။ ဘိလိယက္ထိုးသည္။ Table Tennis ကစားသည္။ Golf ႏွင့္ Tennis ကိုေတာ့ ပိုက္ဆံအလြန္ကုန္ေသာ အားကစားမ်ားျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ လွည့္မၾကည့္ပါ။
၈။ အားကစားနည္းအားလံုးတြင္ ေဘာလံုးကို အလြန္ရူးသြပ္သည္။ ေဘာလံုးကန္ျခင္းႏွင့္ ေဘာလံုးပြဲၾကည့္ျခင္းမ်ားမွာ ကၽြန္ေတာ္အမ်ားဆံုးလုပ္ေလ့ရွိေသာ အရာမ်ားျဖစ္သည္။ ငယ္ငယ္က လမ္းေဘးတြင္ ကန္သည္။ နည္းနည္းႀကီးလာေတာ့ ေဘာလံုးကြင္းထဲတြင္ကန္သည္။ အျပင္မွာမကန္ရလွ်င္ ဂိမ္းထဲတြင္ကန္သည္။ ေဘာလံုးဂိမ္းေဆာ့ေနလွ်င္ တစ္ေနကုန္ထိုင္ၿပီးေဆာ့သည္။
၉။ မ်ိဳးေက်ာ့ၿမိဳင္ႏွင့္ အရင္ဘ၀က အမ်ိဳးေတာ္ခဲ့သည္ထင္၏။ အၿမဲတန္းကို ေနာက္က်တတ္ပါသည္။ အတန္းခ်ိန္တိုင္း ေနာက္က်သည္။ ဘယ္ကိုသြားသြား ခ်ိန္းထားေသာအခ်ိန္ထက္ ဘယ္တုန္းကမွ ေစာမေရာက္ခဲ့။ မျဖစ္မေန ျပင္ဆင္ရမည္ျဖစ္ေသာ အခ်က္တစ္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။
၁၀။ အင္မတန္စိတ္ႀကီးၿပီး အင္မတန္စိတ္တိုတတ္ပါသည္။ ငယ္ငယ္က စိတ္တိုလာလွ်င္ တစ္ခုခုကို လုပ္လုိက္ရမွ စိတ္ေျပသြားပါသည္။ နံရံကိုလက္သီးႏွင့္ ခဏခဏထိုးေသာေၾကာင့္ ခဏခဏ လက္ေတြၿပဲကာေရာင္ရမ္းခဲ့ဖူးသည္။ ဒီထက္ဆိုးလာလွ်င္ ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ လက္သီးႏွင့္ထိုးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပါးႏွစ္ဖက္မွာ မၾကာခဏ ညိဳမည္းစြဲ၏။ ခုေတာ့ အသက္ေတြလည္း ႀကီးလားၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စိတ္ေတြနည္းနည္း ေလ်ာ့လာၿပီျဖစ္သည္။
ထိုထက္မကရွိဦးမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ဒီ ၁၀ ခ်က္နဲ႔ပဲရပ္ထားလိုက္ေတာ့မယ္။ တခ်ိဳ႕ဟာေတြက လူေတြသိတိုင္းေကာင္းဘူးေလ။ အခုလိုေရးၿပီးသကာလမွာ ဘယ္သူေတြကိုထပ္တက္ရမလဲလို႔ စဥ္းစားပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက တက္ၿပီးေနၾကၿပီဆိုေတာ့ခက္တယ္ဗ်ာ။ အနားမွာရွိတဲ့လူေတြကိုပဲတက္ရေတာ့မွာပဲ။ ကဲ.... လာထား...
၁။ ေမာင္သန္႔ဇင္ (တက္ခံရၿပီးမေရးေသးလို႔ ထပ္တက္လိုက္တာ။ မေရးရင္ Sentosa ကမ္းေျခမွာ ငါးမန္းကိုက္ခံရမယ္။ ေရးရင္ ၾသစေတးလ်ကို စေကာလားနဲ႔ ေက်ာင္းတက္ခြင့္ရမယ္တဲ့)
၂။ ေ၀ၿဖိဳးေက်ာ္(မေရးရင္ Apple Company ႀကီးမၾကာခင္ေဒ၀ါလီခံရမယ္။ ေရးရင္ Steve Jobs ကမင္းကို အေမြစားအေမြခံအျဖစ္ေမြးစားမယ္တဲ့။)
၃။ ျမတ္မင္းဟန္(မေရးရင္ ခုလုပ္ေနတဲ့ ITP မၿပီးပဲအလုပ္ကထုတ္ခံရမယ္။ ေရးရင္ Pixel Work ကတစ္လကို ေဒၚလာ ၅ေသာင္းနဲ႔အလုပ္ခန္႔စာေရာက္လာလိမ့္မယ္တဲ့)
Technorati:tagging, me
ပိုက္ဆံရွာမယ္ဆိုရင္
ကၽြန္ေတာ္ ဒီႏိုင္ငံကိုေရာက္ၿပီးသိပ္မၾကာခင္မွာ အတန္းထဲကသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ (Singaporean) က တစ္ရက္မွာေမးလာပါတယ္။
“မင္းဒီေန႔ညေနအားလား။”
“အားေတာ့အားပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဟ”
“ငါအလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ေနရာနားမွာ အစားအေသာက္ေကာင္းေကာင္းေရာင္းတဲ့ဆိုင္ရွိတယ္။ မင္းကိုလိုက္စားေစခ်င္လို႔။ မေရာက္ဖူးဘူးမဟုတ္လား။”
“အင္း။ မေရာက္ဖူးဘူး။”
“ဒါဆိုရင္ ညေနလာခဲ့။ ဘူတာမွာ ငါလာေစာင့္ေပးမယ္။”
သူလည္း အတင္းေခၚေနတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္းလာမယ္လို႔ေျပာလိုက္တယ္။
အဲဒီညေနေရာက္ေတာ့ သူကကၽြန္ေတာ့္ကို ရထားဘူတာမွာ လာေစာင့္ေပးတယ္ဗ်။ ၿပီးေတာ့အဲဒီနားမွာပဲ ညစာထိုင္စားၾကတယ္။ စားရင္းနဲ႔စကားေတြေျပာၾကတာေပါ့။ ေျပာရင္းနဲ႔ သူကသူ႔အလုပ္မွာ ေဟာေျပာပြဲရွိတယ္တဲ့။ လိုက္နားေထာင္ၾကည့္မလားတဲ့။ စီးပြားေရးနဲ႔ဆိုင္တဲ့ ေဟာေျပာပြဲတစ္ခုလို႔ေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဟုိစပ္စပ္ဒီစပ္စပ္ စိတ္၀င္စားတယ္ဆိုေတာ့ ဘာမ်ားလဲဆိုၿပီးလိုက္သြားလိုက္တယ္ေလ။ ဟုိေရာက္ေတာ့ သူတို႔အလုပ္က ေတာ္ေတာ္ကို သားသားနားနားကိုလုပ္ထားၾကတာ။ အကုန္လုံုးက အေနာက္တိုင္း၀တ္စံု သားသားနားနားေတြ၀တ္ထားၾကတယ္။ ေဟာေျပာပြဲစၿပီဆိုၿပီးသြားထိုင္ေတာ့ ေျပာတဲ့လူက တရုတ္လိုပဲေျပာမွာတဲ့။ ဒါနဲ႔ပဲအျပင္ထြက္လာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက သူ႔ဆရာတစ္ေယာက္နဲ႔မိတ္ဆက္ေပးတယ္။ ေနာက္ၿပီးသူတို႔စီးပြားေရးအေၾကာင္း ရွင္းျပမယ္ဆိုၿပီး စားပြဲတစ္လံုးမွာထိုင္ခိုင္းတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ ထိုေမာင္မင္းႀကီးသား ကၽြန္ေတာ့္ကိုသေဘာေကာင္းစြာနဲ႔ ဖိတ္ေခၚေနတာ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာ ရိပ္မိလိုက္ပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူတို႔ဆီမွာ ပိုက္ဆံထည့္ဖို႔ အတင္းကိုေျပာပါေတာ့တယ္။ သူတို႔လုပ္ေနတာကေတာ့ လူသိမ်ားလာတဲ့ Network Marketing ပါပဲ။ သူေျပာျပေနရင္းနဲ႔ကို နားထဲမွာရွဳပ္ေနတာ။ ေတာ္ေတာ္ရွဳပ္တဲ့လုပ္ပံုလုပ္နည္းေတြပဲ။ ရွင္းျပရင္ အရွည္ႀကီးျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ အတိုဆံုးနဲ႔ အရွင္းဆံုးေျပာရရင္ အဲဒီထဲကို၀င္ၿပီးတဲ့လူဟာ ခုလိုမ်ိဳး ထပ္၀င္မယ့္လူအသစ္ေလးေတြကို လိုက္ေခၚရပါတယ္။ ေခၚလို႔မရရင္ ပိုက္ဆံမရဘူးတဲ့။ ၀င္ဖို႔ကို ရွယ္ရာထည့္ရမယ့္ ပိုက္ဆံကလည္းမနည္းပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္သေဘာေပါက္လိုက္တာတစ္ခုကေတာ့ ဘယ္လိုမွ လက္ခံႏိုင္စရာမရွိတဲ့ဟာေတြပါေနတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္က လက္မခံႏိုင္တဲ့အတြက္ အတင္းကိုျငင္းၿပီး ျပန္လာရပါတယ္။ သူတို႔ကအတင္းဖိအားေပးၿပီး၀င္ခိုင္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း မလုပ္ဘူးဆိုလံုး၀ကိုမလုပ္ခ်င္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ယံုၾကည္မွဳမရွိတဲ့အတြက္လည္း စိတ္မ၀င္စားပါ။ ဒါက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ခံစားမွဳနဲ႔ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ပါ။ ခုခ်ိန္ထိ ဒီႏိုင္ငံမွာ အဲဒီအလုပ္ကိုလုပ္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနပါတယ္။ ေကာင္းတယ္မေကာင္းဘူးဆိုတာေတာ့ မေျပာခ်င္ပါဘူး။ ကိုယ္ပိုင္ဦးေႏွာက္နဲ႔ ဆင္ခ်င္ဆံုးျဖတ္သြားရင္ ဘာလဲဆိုတာ ျမင္လာမွာပါ။ အဓိကကေတာ့ ေလာဘစိတ္ကိုထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ဖို႔ေတာ့ လိုပါမယ္။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ သူတို႔ေျပာျပတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို နားေထာင္ၿပီး ခ်က္ခ်င္းခ်မ္းသာသြားသလို ခံစားလာရလိမ့္မယ္ဗ်။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ေမ့ေပ်ာက္သြားတာပဲ။
ဒီေန႔မွာေတာ့ DVB မွာသီတင္းတစ္ပုဒ္ကိုဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ စင္ကာပူအေျခစိုက္ Bel Air ဆိုတဲ့ Company နာမည္ကိုသံုးၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံသား ၅၀၀ ေလာက္အလိမ္ခံလိုက္ရတယ္တဲ့။ ျမန္မာေငြသိန္းေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ လိမ္ခံလိုက္ရတယ္။ လိမ္သြားတဲ့လူေတြကလည္း စင္ကာပူႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြလို႔ဆိုပါတယ္။ အဲဒီသတင္းမွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့အခ်က္ေတြအရ Network Marketing အေၾကာင္းေဟာေျပာပြဲတစ္ခုလုပ္ၿပီး ပိုက္ဆံထည့္၀င္ခိုင္းတာျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္တကယ္ လိမ္သြားျခင္းဟုတ္မဟုတ္ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုမွ မေျပာတတ္ပါ။ သတင္းတြင္ပါသည့္ အေၾကာင္းမ်ားကို ျပန္တင္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သတင္းအျပည့္အစံုကို သိခ်င္ရင္ေတာ့ ေဟာဒီမွာ သြားၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ ေအာက္ကပံုေလးကိုလည္း ၾကည့္ၾကည့္ပါဦးလား။
Technorati:myanmar, news
Friday, April 27, 2007
မပြင့္လန္းႏိုင္တဲ့ ပန္းခ်ီကား
၁။
စာရြက္ေတြထဲမွာပဲ အလွျပေနရံုနဲ႔ေတာ့
ဒီေလာကႀကီးက ထိန္ညီးမသြားႏိုင္ပါဘူး။
တတိယကမာၻကလူသားေတြ
ငါတို႔လည္းလူေတြပဲဆုိတာ ေျပာေပးၾကပါ။
အက္ေၾကာင္းေတြေပၚက
ခန္႔ခန္႔ျငားျငား တာ၀ါႀကီးေတြလဲ
ဘယ္အခ်ိန္ ျပတိုက္ထဲေရာက္မလဲေစာင့္ေနၾကတယ္။
ဘယ္မ်ိဳးဆက္
ဘယ္ရာစု
ဘယ္ဘ၀ေတြထိ
ဖေရာင္းတုိင္ေတြကို အသက္သြင္းေနၾကရဦးမွာလဲ။
၂။
အိမ္ေနာက္ေဖး ေစ်းဆိုင္တည္တဲ့
ရီရမွာလားငိုရမွာလား။
၂၁ရာစုဆိုတာကို
ေမ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနၾကေတာ့ခက္တယ္။
အိတ္ေပါက္နဲ႔ ဖားေကာက္ေနၾကရတဲ့ဘ၀ေတြ
ထမင္းကိုအရည္ညွစ္ေသာက္ေနရတဲ့ဘ၀ေတြ
ေနညိဳခ်ိန္ အစာေတာင္းေနတဲ့ ပါးစပ္ေတြအတြက္
ဘယ္လိုအားအင္နဲ႔
ျပကၡဒိန္ေတြကိုၿဖဲစုတ္ႏိုင္ဦးမွာလဲ။
၃။
အမိွဳက္ပံုၾကား ႀကီးျပင္းလာတဲ့ဘ၀ေတြက
ကႀကီးခေကြးဆိုတာ ဂ်ိဳနဲ႔လားလို႔
ေမးလာၾကရင္ ဘယ္လိုေျဖၾကမလဲ။
ေက်ာက္တံကိုင္ရမယ့္ လက္ကေလးေတြ
ပလတ္စတစ္အိတ္ေကာက္ေနၾကတယ္။
စာအုပ္ကိုင္ရမယ့္ လက္ကေလးေတြ
လက္ဖက္ရည္ခြက္ သယ္ေနၾကတယ္။
ဘယ္မ်ိဳးဆက္အထိ
နာရီလက္တံေတြေပၚမွာ
သူတို႔ဘ၀ေတြ တိုက္စားခံေနၾကရဦးမွာလဲ။
၄။
ဒီလိုေန႔ ဒီလိုည
ဒီလိုမလွပတဲ့ ရွဳခင္းေတြနဲ႔
အနာဂတ္ဆိုတာ အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္
မလွပႏိုင္ၾကေတာ့ဘူးေလ။ ။
Technorati:poem
Thursday, April 26, 2007
ေဘာလံုးပြဲ
၂၄ ရက္ေန႔ညက ကန္သြားတဲ့ မန္ယူနဲ႔ ေအစီမီလန္တို႔ရဲ႕ပြဲကို မၾကည့္လိုက္ရဘူး။ အရမ္းကိုၾကည့္ခ်င္ခဲ့ေပမယ့္ က်န္းမာေရးအေျခအေနကို ငဲ့ညွာၿပီး ေဆးေတြေသာက္ကာ ေစာေစာအိပ္ရာ၀င္လိုက္ရပါတယ္။ လူကေနမေကာင္းေတာ့ အားသိပ္မရွိခ်င္ဘူး။ ကန္မယ့္အခ်ိန္က ည ၂နာရီခြဲေလာက္။ ေနာက္ေန႔မနက္မွာ ပေရာဂ်က္ဆိုတာႀကီးကို ေဆြးေႏြးစရာရွိတယ္။ အိပ္ေရးပ်က္ခံလိုက္ရင္ ဆရာ၀န္သြားျပရလိမ့္မယ္။ ပိုက္ဆံထြက္မယ္။ နည္းနည္းမဟုတ္ဘူး။ ထိုသုိ႔ ထိုသို႔ေသာ အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ အကၽြႏု္ပ္အလြန္တရာ ၾကည့္ခ်င္ေပမယ့္ မၾကည့္လိုက္ရပါဘူး။ ေနာက္ေန႔မွ သူမ်ားေတြေျပာျပလို႔ သိရပါတယ္။ စိတ္ေျဖတဲ့အေနနဲ႔ youtube ကေနပဲ Hightlights ေလးေတြၾကည့္ရမွာေပါ့ေလ။ ၂၅ရက္ေန႔က ရွာတာ မေတြ႕ဘူး။ ဒီေန႔မွထပ္ရွာလို႔ ေတြ႔သြားတယ္။ မိုက္တယ္ဗ်ာ။ မၾကည့္လိုက္ရတာ ခုမွကိုယ့္ကိုယ္ကို မေက်နပ္ဘူး။ ေနာက္ပြဲေတာ့ ရေအာင္ကိုၾကည့္မယ္။
Technorati:soccer, manutd
