နီးရာဆုိင္ထဲကို အျမန္ေျပး၀င္လိုက္ၿပီးေတာ့ စားပြဲထိုးေလးက
“ၾကက္သားလား၊ ဆိတ္သားလား”
တဲ့ေမးတယ္။ အေလာတႀကီးနဲ႔ဆုိေတာ့ ေသခ်ာမၾကည့္ပဲ၀င္လာတာ။ ခုမွ ဒန္ေပါက္ဆိုင္မွန္းသိတယ္။ သိပ္ေတာ့မႀကိဳက္ေပမယ့္ မေရြးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ အခ်ိန္က မရွိဘူးေလ။ စိတ္ကပဲေလာေနလို႔လား၊ မႀကိဳက္လို႔ပဲလားမသိေပမယ့္ တစ္ပြဲေတာင္မကုန္ပဲ ပိုက္ဆံရွင္းၿပီးထြက္လာခဲ့တယ္။ နာရီကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၁နာရီခြဲနားေရာက္ေနၿပီ။ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုေနာက္က်ေနၿပီပဲ။ ဒါနဲ႔ အျမန္ဆံုးနဲ႔ေရာက္မယ့္နည္းကို စဥ္းစားလိုက္ေတာ့ တစ္နည္းပဲရွိတယ္။ ကိုယ္ပိုင္ကားမရွိေပမယ့္ ခဏေလာက္ေတာ့ ပိုင္မယ့္ကားေတြ လမ္းေပၚမွာ အမ်ားႀကီးပဲေလ။ ခဏေလာက္ပိုင္မယ့္ကားတစ္စီးကို တားလိုက္ေတာ့ ေျပာလိုက္တဲ့ေစ်းကမေသးဘူးဗ်ာ။ နည္းနည္းေလာက္ ေစ်းဆစ္ၾကည့္ေတာ့ သူတို႔ဖြင့္ေနက် ဓာတ္ျပားေဟာင္းေတြကို ဖြင့္ျပၾကတယ္။ ဟုတ္ေတာ့လဲ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒီေခတ္ႀကီးရဲ႕ တစ္လမ္းသြားကုန္ေစ်းႏွဳန္းေတြၾကားမွာ ရုန္းကန္ေနရတဲ့သူတို႔ေတြဘ၀ သိပ္ေတာ့မလြယ္ၾကပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကားဆရာက သေဘာေကာင္းစြာနဲ႔ ၂၀၀က်ပ္ေလွ်ာ့ေပးလိုက္ေတာ့ အားနာနာနဲ႔ပဲ ကားေပၚတက္လိုက္တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ပဲ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ နည္းပညာရပ္၀န္းဆိုတဲ့ ေနရာႀကီးကိုေရာက္သြားခဲ့ေတာ့တယ္။
ခန္းမေရွ႕ကိုေရာက္ေတာ့ Why Do We Blog? ဆိုတဲ့စာသားေလးေတြကိုျမင္လိုက္ရတယ္။ ေသခ်ာပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္လာတာလဲ ဒီေနရာကိုပါပဲ။ အဲ… ခက္တာက ကၽြန္ေတာ္က ဘယ္သူ႔ကိုမွ မသိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္း ဘယ္သူမွ မသိၾကပါဘူး။ ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာေနာက္နားေလးမွာေတာ့ တိုက္ပံုနဲ႔လူတစ္ခ်ိဳ႕ရယ္ ကင္မရာႀကီးနဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရယ္ ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ေဆြးေႏြးေနၾကတာကိုေတာ့ေတြ႕တယ္။ ဟုိဟုိဒီဒီၾကည့္ၿပီး ခန္းမထဲကို၀င္လာခဲ့တယ္။ တကယ္ကိုပါပဲဗ်ာ။ ပရိတ္သတ္ေတြဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ကိုမ်ားပါတယ္။ ခန္းမတစ္ခုလံုးကို အျပည့္ပဲဗ်။ စင္ေပၚမွာေတာ့ တိုက္ပံု၀တ္ထားတဲ့ အသားညိဳညိဳနဲ႔ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ ေဟာေျပာေနတာကိုေတြ႕တယ္။ ဟုိနားဒီနားၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကင္မရာတစ္လံုးနဲ႔ ျမင္ဖူးသလိုလိုရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕ေတာ့ ႏွဳတ္ဆက္လိုက္တယ္။
“အစ္ကိုက ကိုစိုးေဇယ်လားခင္ဗ်။”
“ဟုတ္ပါတယ္။ အစ္ကိုက…”
“ကၽြန္ေတာ္ ေ၀ယံလင္းပါ။”
ထိုအခါမွပဲ သတင္းေထာက္ႀကီး ကၽြန္ေတာ့္ကို သိသြားၿပီးတျခားဘေလာ့ဂါေတြနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။ အားလံုးကလည္း တကယ္ကို ရင္းရင္းႏွီးႏွီးရွိၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မေရာက္ခင္မွာ ကိုေနဘုန္းလတ္က ဘာေတြလြတ္က်ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေျပာသြားသလို၊ မဘာညာကလည္း သူ႔ရဲ႕ဘာညာကြိကြေတြကို ေျပာသြားတယ္ဆိုပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ကမမွီလိုက္ေတာ့ ဘာမွမသလိုက္ဘူးျဖစ္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေတာ့ စင္ေပၚမွာရွိေနတဲ့ တိုက္ပံုနဲ႔ပုဂၢိဳလ္က ကိုေစတန္ေဂါ့တဲ့။ သူတစ္ေရာက္ထဲနဲ႔တင္ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေအာင္ ေျပာသြားပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ကိုမ်က္လံုး (မၾကာခင္မွာ မ်က္စဥ္းဆိုၿပီး နာမည္ေျပာင္းေတာ့မယ္လို႔ ၾကားပါတယ္)နဲ႔ မမယ္လိုဒီေမာင္တို႔က ဆက္ၿပီးေျပာၾကပါတယ္။ ပရိတ္သတ္နဲ႔ အေမးအေျဖအစီအစဥ္မွာေတာ့ ကိုစိုးေဇယ်က သူ႔ရဲ႕ပညာေတြကို ထုတ္သံုးၿပီး ပရိတ္သတ္ႀကီးကို ေတာင္ေမးေျမာက္ေမး ဟိုေမးဒီေမး ေမးေနပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ပရိတ္သတ္တစ္ေရာက္နဲ႔ မိုက္ႀကီးကို္င္ၿပီး အတြင္းအားၿပိဳင္ေနတာကိုလည္း ေတြ႕လိုက္ရေသးတယ္။ ပရိတ္သတ္မ်ားကေမးျမန္းထားတဲ့ ေမးခြန္းေတြကိုေတာ့ ကိုေနဘုန္းလတ္၊ ကိုညီလင္းဆက္နဲ႔ ကိုေစတန္တို႔က ပညာသားပါစြာနဲ႔ ျပန္လည္ေျဖၾကားသြားပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးအစီအစဥ္ကေတာ့ ကံစမ္းမဲအစီအစဥ္ျဖစ္ၿပီး အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့ အစီအစဥ္ေလးပါ။
အခမ္းအနားေအာင္ျမင္စြာၿပီးဆံုးေၾကာင္း ေၾကညာသံအဆံုးမွာ ထြက္ေပၚလာတဲ့ ပရိတ္သတ္ရဲ႕လက္ခုပ္သံနဲ႔အတူ ပြဲကိုစီစဥ္ၾကသူ ဘေလာ့ဂါမ်ားရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြေပၚမွာေတာ့ ပီတိမ်ား၊ အားရေက်နပ္မွဳမ်ားနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳမ်ားျပည့္ႏွက္ေနတာကို ျမင္လိုက္ရပါတယ္။ ဒီလိုပြဲတစ္ခုကို စီစဥ္ႏိုင္ခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းဘေလာ့ဂါေမာင္မယ္မ်ားကိုယ္စား ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္မိပါတယ္ဗ်ာ။
Myanmar Blogger Forum
Friday, September 07, 2007
ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ စက္တင္ဘာလ ၁ရက္
Wednesday, July 18, 2007
Myanmar Traditional Show 2007
ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့မွာ စာမေရးႏိုင္တာ ေတာ္ေတာ္ကိုၾကာသြားခဲ့ပါၿပီ။ ဘာေတြျဖစ္ေနလဲဆိုေတာ့ ရွင္းရွင္းေလးပါ။ မအားလို႔ေပါ့။ ဒါနဲမ်ားခုပို႔စ္ကို ဘာလို႔ေရးလဲလို႔ေမးရင္ ေၾကာ္ျငာခ်င္လို႔ပါခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္း Singapore Polytechnic မွာ ခုႏွစ္အတြက္ Myanmar Traditional Show 2007 ဆိုတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာပြဲေတာ္တစ္ခု မၾကာခင္မွာ က်င္းပေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။ မႏွစ္ကလဲ သႀကၤန္ပြဲႀကီးက်င္းပခဲ့ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာညီကိုေမာင္ႏွမမ်ား ေပ်ာ္ရႊင္စြာဆင္ႏႊဲခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ခုႏွစ္မွာလဲ မႏွစ္ကထက္ ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့ အစီအစဥ္မ်ားနဲ႔ က်င္းပဦးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ့ရိုးရာ အကမ်ား၊ ပရိတ္သတ္မ်ားကို ဟာဒယရႊင္ေဆးတုိက္ေကၽြးမဲ့ အၿငိမ့္သဘင္၊ Myanmar Music Band ရဲ႕ေတးဂီတအစီအစဥ္မ်ားနဲ႔ ေဖ်ာ္ေျဖေပးမွာျဖစ္ၿပီး ျမန္မာအစားအစာမ်ားနဲ႔ ေကၽြးေမြးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္အခ်ိန္လဲဆိုတာ သိခ်င္ရင္ေတာ့
ေန႔ရက္။ ။ ၾသဂုတ္လ ၅ရက္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ (တနဂၤေႏြေန႔)
အခ်ိန္။ ။ ေန႔လည္ ၃နာရီမွ ည ၈နာရီအထိ
ေနရာ။ ။ Auditorium, Singapore Polytechnic
စကၤာပူမွာရွိေနတဲ့ ညီကိုေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုးကို ဖိတ္ေခၚလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ လက္မွတ္မ်ားကို ေနာက္တစ္ပတ္မွစတင္ၿပီး ေရာင္းခ်ေပးသြားမွာျဖစ္ၿပီး တန္ဖိုးကေတာ့ ၉ေဒၚလာျဖစ္ပါတယ္။
Sunday, June 24, 2007
မိုးေတြရြာရင္
မိုးေတြရြာရင္တဲ့။ အင္း… မိုးရြာရင္ … တကယ္တမ္းေတာ့ မိုးရာသီဆိုတာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ သံုးရာသီထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္သေဘာမက်ဆံုးပဲ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲလို႔ေမးရင္ ဘာျဖစ္လို႔မွန္းကိုမသိတာ။ ဟ .. ဟ .. ရွင္းသြားေရာ။
ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀တုန္းကေတာ့ မိုးေတြရြာရင္ မိုးေရခ်ိဳးရလို႔ ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ မိုးရြာထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေဘာလံုးကန္ရတာလဲ ခဏခဏပါပဲ။ နည္းနည္းအရြယ္ေရာက္လာေတာ့ မိုးရြာရင္ သိပ္မႀကိဳက္ေတာ့ဘူး။ ဟုတ္တယ္ေလ။ ႀကီးေကာင္ႀကီးမားနဲ႔ မိုးေရထြက္ခ်ိဳးလို႔လဲမရ။ လမ္းေပၚထြက္ၿပီး ေဘာလံုးကန္မယ္ဆိုလဲ အျမင္မေတာ္ဘူးျဖစ္ျပန္ဆိုေတာ့။ မိုးရြာရင္ ဘာမွကိုလုပ္လို႔မရတာ။ အျပင္သြားခ်င္ရင္လဲ ထီးဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း အနည္းဆံုး ေအာက္ေျခေလာက္ေတာ့ စိုရႊဲေနတာပဲ။ သြားရလာရတာ အေတာ္ကို စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ ရာသီပဲ။ လမ္းေတြကလဲ အင္မတန္ေကာင္းရွာတယ္ဆိုေတာ့ မိုးရြာၿပီးခ်ိန္ဆိုရင္ အိမ္ေရွ႕လမ္းမွာ သိုင္းကြက္နင္းေနၾကတဲ့လူေတြ အမ်ားႀကီး။ တရုတ္သုိင္းကား ၾကည့္ေနရသလိုပဲ။
ေနာက္တစ္ခုက မိုးရြာရင္ မီးကလဲ ပ်က္တတ္ေသးတယ္ဗ်။ ဆိုင္လားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္းမသိဘူး။ မိုးေတာ္ေတာ္ႀကီးႀကီးရြာလိုက္ၿပီဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕မွာ မီးပ်က္တတ္တာ ထံုးစံပဲ။ ဒီထက္ႀကီးႀကီးရြာလိုက္ၿပီဆိုရင္ေတာ့ တစ္ပတ္ေလာက္မလာေတာ့ဘူး။ ဘာလို႔လဲဆို ေကဘယ္ေတြ ျပတ္လို႔တဲ့။ တစ္ခါတစ္ေလ တိုင္ႀကီးလဲသြားလို႔ ဆုိတာကလည္း ရွိတတ္ေသးတယ္ဗ်။ ဘာနဲ႔တိုင္ေထာင္ထားလို႔လဲေတာ့ မသိဘူး။ ထားပါေတာ့။ ခုေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီလိုမဟုတ္ေလာက္ေတာ့ပါဘူး။ ေခတ္မီဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ေနၿပီပဲေလ။ ေနာ္။
မိုးရြာတာကို မႀကိဳက္ဖူးဗ်။ ကံတရားဆိုတာလဲ ခက္တာပဲ။ မိုးရြာျခင္းကို အလိုမရွိဆိုမွ မိုးအခ်ိန္မေရြးရြာတတ္တဲ့ ေဒသကို ေရာက္ေအာင္ပို႔ေပးလိုက္တယ္ဗ်ာ။ ဒီမွာက ေဆာင္းရာသီဆိုတာ မရွိဘူးဗ်။ ခရစ္စမတ္ညမွာလဲ ေခၽြးျပန္ေအာင္ပူတတ္တယ္။ မိုးရြာခ်င္ရင္လဲ ရြာတတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အျပင္သြားရင္ ဘယ္ေသာအခါမွ ထီးဆိုေသာအရာကို မသယ္ပါ။ စိတ္ထဲမွာ ရွဳပ္တယ္လို႔ထင္ေနတာေၾကာင့္ မယူဘူး။ ဒီမွာက မိုးဆိုတာ ရြာခ်င္တဲ့အခ်ိန္ ရြာခ်ပါတယ္။ ဆယ့္ႏွစ္ရာသီလံုး ရြာခ်င္တဲ့အခ်ိန္မွာ ရြာတတ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ထီးမယူတတ္တာနဲ႔ ဟုတ္ေနတာပဲ။
ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းေတြထဲမွာ ကိုယ့္ေကာင္မေလးကို မိုးရြာထဲမွာ သြားၿပီးေၾကြၾကတာေတြ ခဏခဏေတာ့ ၾကည့္ဖူးတာပဲ။ အျပင္မွာ အဲဒီလိုလုပ္ဖူးလားဆိုရင္ေတာ့ … ေျဖႏိုင္ပါဘူးဗ်ာ။ ဘာလို႔သိခ်င္ရမွာလဲ။ သိခ်င္ရင္ အဲဒီေကာင္မေလးကို သြားေမးၾကည့္ေလ။ .. ေအာ္… ဟုတ္ပါဘူး.. မွားလို႔။
မွတ္ခ်က္။ ။ ဒီပို႔စ္ကို ကိုဖိုးခ်မ္း ရဲ႕ Tag မွဳနဲ႔ေရးသားျခင္းျဖစ္ပါသည္။
Wednesday, June 13, 2007
Safari 3 Beta for Windows
Safari Version 3 Beta ကို Windows မွာေရာ Mac OS X (ေျပာစရာေတာ့ မလိုပါဘူး) မွာပါသံုးႏိုင္ေအာင္ ထုတ္လိုက္ၿပီျဖစ္ပါတယ္။ Steve Jobs ရဲ႕ေျပာခ်က္အရေတာ့ Safari ဟာ IE တို႔ Firefox တို႔ထက္ ပိုၿပီးျမန္ပါတယ္။ Opera 9, IE 7, Firefox 2 နဲ႔ Safari 3 တို႔ကိုႏွိဳင္းယွဥ္ၿပီးျပထားေလးကို ၾကည့္ပါ။
HTML performance
Javascript performance
Application Launch
Friday, June 08, 2007
Make every word interactive with Hyperwords
Firefox အတြက္ Add-on တစ္မ်ိဳးပါ။ အဲဒီဟာကိုသံုးရင္ Web page ေတြေပၚမွာရွိတဲ့ Text ေတြကို
စတာေတြျပဳလုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ အသံုးတည့္ႏိုင္တဲ့ဟာေလးပါ။ အေပၚက video မွာသူ႔ရဲ႕အသံုးျပဳပံုေတြကို ရွင္းျပထားပါတယ္။ ၾကည့္ၿပီးရင္ ႀကိဳက္သြားလိမ့္မယ္။
ဒီေနရာမွာ ယူလို႔ရႏိုင္ပါတယ္။
Soruce: Lifehacker
Technorati:firefox add-on
