ဤဘေလာ့အား ဘက္ဂေရာင္းအမည္း(အနက္)ေရာင္မွ မီးခိုးေရာင္သို႔ ေအာင္ျမင္စြာေျပာင္းလဲလိုက္ပါၿပီ။
မွတ္ခ်က္။ ။ မည္သည့္ ပေရာဂမွ မပါပါ။ ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ျဖင့္ ေျပာင္းလဲလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
Blog Directory
ကမာၻတစ္၀ွမ္းမွာရွိတဲ့ ျမန္မာဘေလာ့မ်ားကို လက္လွမ္းမွီသေလာက္ စုစည္းေပးထားတဲ့ ေနရာေလးျဖစ္ပါတယ္။
mmblogdirectory.blogspot.com
Recent Comments
Links
Blog Archive
Labels
- Academy Awards (1)
- blog (1)
- blog address (1)
- Desktop Sharing (1)
- essay (1)
- experience (1)
- feeling (1)
- Firefix add-ons (1)
- firefox add-on (1)
- freeware (6)
- habits (1)
- hacks (3)
- html (1)
- IT (1)
- ITP (2)
- launchy (1)
- life (2)
- manutd (3)
- me (3)
- microsoft (1)
- Myanmar (8)
- myanmar thingyan (1)
- network operating system (1)
- new blogger template (2)
- news (6)
- opinion (1)
- others (2)
- PDFCreator (1)
- peek-a-boo post (1)
- people (1)
- personal (2)
- photoshop (1)
- poem (4)
- Safari 3 Beta (1)
- share (1)
- shortcut keys (1)
- singapore (1)
- soccer (4)
- software (1)
- sp (1)
- switch menu (1)
- tabview (1)
- taggging (1)
- Teamviewer (1)
- technology (5)
- testing (1)
- thoughts (9)
- tooler (1)
- tools (1)
- tutorial (1)
- under construction (1)
- userbar (1)
- web design (1)
- widget (1)
- windows (2)
- Windows Hacks (1)
- xplorer2_lite (1)
Thursday, October 19, 2006
ေျပာင္းေစသတည္း
Wednesday, October 18, 2006
ေကာ္ပီျဖစ္သတဲ့
ေအာ္.... ဒီဘေလာ့ကို ဘာမွမလုပ္ျဖစ္တာလည္း ၾကာၿပီေပါ့။ အလုပ္ေတြကလည္းရွဳပ္၊ ေရးစရာအေၾကာင္းအရာေတြလည္း သိပ္မရွိဆိုေတာ့ ဒီအတိုင္းပဲထားလိုက္မိတယ္။ ျမန္မာဘေလာ့ေတြလည္းမ်ားလာတယ္ဆိုလို႔ ၀မ္းသာမိပါရဲ႕။ ဒါေပမယ့္ ဘာေတြျဖစ္ပ်က္ေနၾကတယ္ဆိုတာေတာ့ မသိခဲ့တာအမွန္ပဲဗ်။ ဒီေန႔မွ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ကိုယ္ေတြ႕ျမင္လုိက္ရေတာ့ ဘာေျပာရမွန္းကို မသိေအာင္ပဲ။ တကယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္လံုး၀ကို မအားဘူး။ လုပ္စရာေတြက ျပည့္လုိ႔။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါေတြကိုေဘးခ်ၿပီး မျဖစ္စေလာက္ဥာဏ္ေလးနဲ႔ နည္းနည္းေလာက္ေတာ့ ေရးမွဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့စေရးျဖစ္တာ ဘာမွမၾကာေသးပါဘူး။ တကယ့္ကို ခ်ာတိတ္ေလးေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီလို မ်က္စိသူငယ္နားသူငယ္နဲ႔ မတတ္တေခါက္ေလးေလွ်ာက္ၿပီး လုပ္ေနခဲ့တာေပါ့။ ဟိုဘေလာ့ေလးေတြၾကည့္လုိက္ ဒီဘေလာ့ေလးေတြၾကည့္လိုက္နဲ႔။ တခ်ိဳ႕ဘေလာ့ေတြကိုေတာ္ေတာ္ေလးခိုက္တာလည္း ရွိတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုလုပ္ရမယ္ဆိုတာေတာ့ ေကာင္းေကာင္းမသိတာအမွန္ပဲ။ ဒါနဲ႔ပဲ ဟိုဟာေလးစမ္းလိုက္၊ ဟိုလူကိုေမးလုိက္နဲ႔ပဲ ဒီဘေလာ့ေလးျဖစ္လာခဲ့တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့မွာ ပါရမီဆိုတဲ့ဟာႀကီးက မပါလို႔လားမသိဘူးဗ်ာ။ ဘာမွ ထူးျခားဆန္းျပားတဲ့ ဘေလာ့ေတာ့ျဖစ္မလာဘူး။ ကၽြန္ေတာ္လည္းတတ္သေလာက္မွတ္သေလာက္ေလးေတြနဲ႔ ဘန္နာေလးဆြဲ ဟိုဟာေလးျပင္၊ ဒီဟာေလးထည့္ လုပ္လိုက္တယ္။ ဘာမွထူးျခားေနတဲ့ဘေလာ့ေတာ့ မဟုတ္ေပမယ့္ ကုိယ့္ဘေလာ့ကို ကိုယ္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ စိတ္ကေလးကၾကည္ႏူးမိသားဗ်။ ဒီလိုနဲ႔ေနလာခဲ့တာ ခုမွပဲ ကၽြန္ေတာ့ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ သူမ်ားဟာေတြခုိးခ်ေနသလို(တခ်ိဳ႕ေသာဂုရုႀကီးမ်ား၏ေျပာၾကားခ်က္အရ) ျဖစ္လာတယ္။ စိတ္မေကာင္းပါဘူးဗ်ာ။
ဒီဘေလာ့စလုပ္ေတာ့ တန္းပလိပ္ေတြအမ်ားႀကီးထဲက ဒီဟာေလးကိုႀကိဳက္လို႔ ယူလိုက္မိတယ္။ အနက္ေရာင္ကို ကၽြန္ေတာ္ကႀကိဳက္တယ္ေလ။ ေယာက်္ားေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း ဒီအေရာင္ပဲႀကိဳက္ၾကမယ္ထင္တာပဲ။ ေလးေအာက္ကေလးကိုလည္းႀကိဳက္တယ္ဆိုေတာ့ အိုေကေပါ့။ ေရြးလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ေလးကို ည့့ံတယ္။ အဲဒီ စီအက္(စ္)အက္(စ္) တို႔ ဘာတို႔ကို ေက်ာင္းမွာေတာ့သင္ပါရဲ႕။ လူကတံုးေလေတာ့ ဒီတန္းပလိတ္ကို ဘယ္လိုျပင္ရင္ေကာင္းမလဲလို႔စဥ္းစားေနတာ။ ခုထိပါပဲ။ ကိုယ္ပိုင္တန္းပလိတ္လုပ္ဖို႔ဆိုတာ ပိုဆိုးေပါ့။ ျဖစ္ေအာင္ေတာ့ လုပ္ရေတာ့မွာပဲေလ။ အနက္ေရာင္ႀကိဳက္တဲ့ စိတ္ကိုလည္း ေျပာင္းႏိုင္ဖို႔ႀကိဳးစားၾကည့္ပါအံုးမယ္။ ဒါေပမယ့္ခုထိေတာ့ ႀကိဳက္ေနတုန္းပဲမို႔ ဒီဘက္ဂေရာင္းေလးကိုပဲသံုးပါရေစလားဗ်ာ။ ေရွာက္ေဘာက္(စ္)ေလးကိုလည္း ဒီတိုင္းပဲထားပါရေစ။ အႏုပညာပါရမီကလည္းနည္းေလေတာ့ ဘေလာ့ေလးကို လွေအာင္ ေရာင္စံုေလးေတြလည္း ဘယ္လိုထည့္ရမွန္း သိဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဘာဒီဇိုင္းသင္တန္းမွလည္းမတက္၊ ဒီဇိုင္းအေၾကာင္းလည္းမသိဆိုေတာ့ ခပ္ပိန္းပိန္းဘေလာ့ေလးတစ္ခုထက္ မပိုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ေတာ့ တန္ဖိုးရွိပါတယ္။ ခုမွပဲ ကၽြန္ေတာ္ထင္တာေတြ မဟုတ္ပါလားလို႔ သိလိုက္ရတယ္ဗ်ာ။
အခုေျပာေနၾကတဲ့ အထဲမွာ ကၽြန္ေတာ့ဘေလာ့ေလးလည္း ပါေနလားလို႔ သိခ်င္လိုက္တာ။ တကယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ့ဘေလာ့ကပါ အဲဒီ ၉၀% ေသာေကာ္ပီကူးသူမ်ားထဲမွာပါေနတယ္ဆိုရင္လဲ ကိုကို မမ တို႔ ကၽြန္ေတာ့ကို ေျပာၾကပါ။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီလို ေမာင္ေကာ္ပီ မျဖစ္ရေအာင္ လမ္းညႊန္ေပးၾကပါဦး။ အခုမွပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လိပ္ျပာေတာင္ မလံုခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဒီလိုေျပာလို႔ ကၽြန္ေတာ္ကပဲ ေကာ္ပီကူးထားသလို။ အလကား ဖရီးေပးထားတဲ့တန္းပလိတ္ကို သံုးထားတာေတာ့ ေကာ္ပီလို႔ မေျပာၾကေလာက္ပါဘူး။ ေနာ္။
ကၽြန္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ႀကံဳရင္ေျပာေပးပါ့မယ္။ ေရွာက္ေဘာက္(စ္) ထဲမွာ လူႀကီးလူေကာင္းဆန္ဆန္ေျပာၾကပါလို႔။ အနက္ေရာင္ႀကိဳက္တတ္ရင္ေတာ့ ဘေလာ့ကိုေ၀းေ၀းေရွာင္ပါလုိ႔။ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာေတြေရးခ်င္ရင္ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလးေတြ ၀ယ္ေရးၾကပါလို႔။ တကယ္ေစတနာအရင္းခံၿပီးေျပာတာပါေပါ့။ တကယ္ပါ။ ေအာ္.... က်န္ေသးတယ္။ ခပ္ပိန္းပိန္း ၊ ခပ္စုတ္စုတ္ ဘေလာ့ေလးေတြပဲေရးတတ္တယ္ဆိုရင္ အနားေတာင္မလာနဲ႔လို႔။ စိတ္ကူးေကာင္းမွဳ၊ ဖန္တီးမွဳအားေကာင္းမွဳ၊ အသစ္မ်ားတီထြင္ႏိုင္မွဳ ဆိုတာေတြရွိမွ လာခဲ့ပါလုိ႔။ ေစတနာနဲ႔ေျပာတာပါဗ်ာ။
ေ၀ယံ
စင္ကာပူႏိုင္ငံ(ျမန္မာႏိုင္ငံသား)
ကိုးကားခ်က္။ ။ ေမဗလပ္(စ္) ၊ ညီလင္းဆက္ ၊ mmhan ၊
ေမာင္သန္႔ဇင္
Saturday, September 23, 2006
ေျဖၾကည့္
ဘေလာ့ဘက္ကုိလွည့္မၾကည့္ျဖစ္တာလည္း ေတာ္ေတာ္ကိုၾကာသြားၿပီ။ အားမွမအားတာပဲဗ်ာ။ ဘာလို႔လဲဆိုရင္ေတာ့ အခုက ေက်ာင္းအားလပ္ရက္ေလ။ ဒီေတာ့ကာ အမ်ားသူငွာတုိ႔လိုပဲ အက်ိဳးရွိေအာင္ အပို၀င္ေငြေလးမ်ား ရွာေနရတာေပါ့။ သတိထားမိတာတစ္ခုကေတာ့ ဟိုကိုမျပန္ျဖစ္တဲ့သူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အဲဒီလိုအလုပ္ေလးေတြ ရွာေဖြၿပီးလုပ္ေနၾကတာပါ။ ဘာမွေတာ့ မဟုတ္ေပမယ့္ တစ္ခုေတာ့ ေခါင္းထဲကို၀င္လာလို႔စဥ္းစားမိတယ္။ ဒီကိုမလာခင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဟိုမွာေနတုန္းက အဲဒီလိုအားလပ္ခ်ိန္ေလးေတြကို ဘယ္လိုျဖတ္သန္းခဲ့သလည္းဆိုတာ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ဘယ္သူမွ အလုပ္မလုပ္ပါဘူး။ အလုပ္ဟူသမွ်ဂုဏ္ရွိစြ ဆိုတာ စာအုပ္ေတြထဲမွာပဲ ဖတ္ဖူးခဲ့ၾကမယ္ထင္တယ္။ လမ္းေဘးမွာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္တယ္။ အခ်ိန္ဆိုတာ အလကားရတယ္ထင္လို႔လားမသိ။ အလကားျဖစ္ေအာင္ေနတယ္ဗ်။ ေအးေပါ့ေလ။ လုပ္စရာအလုပ္ဆိုတာမွ မရွိတာပဲ။ ေနာ္။ အပူအပင္ဆိုတာလဲ မရွိတာလား မသိတာလားေတာ့ မသိဘူး။ ေကာင္းေတာ့ ေကာင္းသလုိပဲ။ စဥ္းစားမိတယ္။ ဘာလို႔မ်ား ဒီမွာ လာၿပီးေတာ့ အပင္ပန္းခံၿပီးေနခ်င္ၾကပါလိမ့္လို႔။ အေျဖကေတာ့ရွိမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္မေျဖခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ ေျဖခ်င္တဲ့လူေတြ ေျဖေပးၾကေပါ့ဗ်ာ။
Tuesday, September 12, 2006
၉/၁၁
လြန္ခဲ့တဲ့ ၅ ႏွစ္ ဒီရက္မွာ တစ္ကမာၻလံုးတုန္လွဳပ္သြားရတဲ့အျဖစ္အပ်က္ႀကီးျဖစ္ခဲ့တယ္။ ကမာၻ႕ကုန္သြယ္မွဳအေဆာက္အအံုႀကီးကို ေလယဥ္ေတြနဲ႔အစြန္းေရာက္၀ါဒီေတြက ၀င္တိုက္လုိက္တာ လူေပါင္းေထာင္နဲ႔ခ်ီၿပီးေသခဲ့ရတယ္။ ၅ ႏွစ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္ကိုေက်ာ္ျဖတ္လာခဲ့ေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ႏိုင္တဲ့သမိုင္း၀င္ေန႔ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီတုန္းက အျဖစ္အပ်က္ကိုမွတ္တမ္းတင္ထားတဲ့ ဗြီဒီယိုတိပ္ေခြကို ၾကည့္လိုက္ရပါတယ္။ ၾကည့္ေနရင္းနဲ႔စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို ခံစားရတယ္။ မီးေတြတဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနတဲ့ အထပ္ေပါင္းမ်ားစြာျမင့္မားလွေသာအဲဒီေဆာက္အအံုထဲမွာ ပိတ္မိေနတာကိုယ္သာဆိုရင္ဆိုတဲ့အေတြးက ၀င္လာပါတယ္။ ေအာက္ကိုခုန္ဆင္းဖို႔ဆိုတာက ေသရံုမွတပါးအျခားမရွိပါဘူး။ ေသခ်ိန္ကိုထုိင္ေစာင့္ေနရတဲ့အျဖစ္။ ဘယ္လိုရည္ရြယ္ခ်က္မ်ိဳးနဲ႔မ်ား ဒီလိုလုပ္လိုက္ပါလိမ့္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစလို႔ လူေတြအားလံုး က်ီးလန္႔စာစားနဲ႔။ ဟိုေနရာကဗံုးေပါက္မလား၊ ဒီေနရာကဗံုးေပါက္မလားနဲ႔ျဖစ္ေနရၿပီ။ ဒါနဲ႔လည္းအားမရေသးပါဘူး။ ရထားေပၚမွာေပါက္လိုက္။ ကားေပၚမွာေပါက္လိုက္။ ထပ္ၿပီးလဲေဖါက္ဦးမယ္လို႔ ႀကံဳး၀ါးေနတုန္းပါပဲ။ မလုပ္ၾကပါနဲ႔ေတာ့ ဦးေလးႀကီးတုိ႔ရယ္။ ကမာၻႀကီးလည္း ရစရာကိုမရွိေတာ့ပါဘူး။
Wednesday, September 06, 2006
စီးပြားေရးနဲ႔ေဘာလံုးေလာက
ပရီးမိးယားလိဂ္ေဘာလံုးပြဲေတြလည္းျပန္စေနၾကၿပီေပါ့။ အေျပာင္းအေရြ႕ေစ်းကြက္မပိတ္မီမွာ အသင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လူသစ္မ်ား၀ယ္ယူၿပီး အားျဖည့္ေနၾကတာကိုေတြ႕ရတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ အထူးျခားဆံုးနဲ႔ မထင္မွတ္ဆံုးကေတာ့ အမ်ားသိၿပီးၾကတဲ့အတိုင္း ၀က္(စ္)ဟမ္းအသင္းကို အာဂ်င္တီးနားလက္ေရြးစင္ႏွစ္ဦးျဖစ္တဲ့ တီဗက္(စ္)နဲ႔ မာေရွရာႏုိတို႔ ေျပာင္းေရြ႕သြားတဲ့သတင္းပါ။ ဘာလို႔မထင္မွတ္သလဲဆိုေတာ့ ၀က္(စ္)ဟမ္းအသင္းဆိုတာ ပရီးမီးယားလိဂ္မွာ ေအာက္ဆံုးကအသင္းပါ။ ပထမတန္းေရာက္လိုက္ ျပန္တက္လာလိုက္နဲ႔ျဖစ္ေနတဲ့အသင္းေပါ့။ အဲဒီလိုအသင္းမ်ိဳးကို တကယ့္ကမာၻေက်ာ္ေဘာလံုးသမားႏွစ္ေယာက္က လာကစားတယ္ဆိုတာ ဘာအေၾကာင္းေတြမ်ားရွိေနလို႔လဲ။ စိတ္၀င္စားဖို႔ေတာ့ေကာင္းပါတယ္။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ဒီကိစၥရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ တစ္ခုခုေတာ့ရိွေနတယ္လို႔ယူဆၾကပါတယ္။ အဲဒီလိုယူဆခ်က္ေတြဟာ အလကားမဟုတ္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ တီဗက္(စ္)နဲ႔မာေရွရာႏိုတို႔ရဲ႕ ယခင္ကလပ္ကိုရင္သီရမ္ဟာ လန္ဒန္အေျခစုိက္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းႀကီးတစ္ခုကပိုင္တာပါ။ ၀က္(စ္)ဟမ္းကို၀ယ္ဖို႔ႀကိဳးစားေနတဲ့ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာကသူေ႒းႀကီးတစ္ေယာက္နဲ႔ အဲဒီကုပၸဏီရဲ႕အႀကီးအကဲတို႔ကရင္းႏီွးတယ္လို႔ေျပာၾကပါတယ္။ ဒီအေျပာင္းအေရြ႕ရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ သူတို႔ဟာအဓိကႀကိဳးကိုင္သူမ်ားျဖစ္ၿပီး ခ်ယ္ဆီးသူေ႒း ေအဘရာမိုဗစ္ပါ ပတ္သက္ေနလိမ့္မယ္လို႔ခန္႔မွန္းေနၾကပါတယ္။
ေဘာလံုးဆိုတာတစ္ကယ္ေတာ့ တစ္ကမာၻလံုးအားေပးမွဳအမ်ားဆံုးပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ စီးပြားေရးသမားမ်ားက ေဘာလံုးေလာကကိုစိတ္၀င္စားလာၾကပါတယ္။ ေဘာလံုးဟာအားကစားနည္းတစ္ခုပါ။ ဒါေပမယ့္ စီးပြားေရးသမားမ်ားက စီးပြားေရးဆန္စြာနဲ႔ ေဘာလံုးေလာကကိုႀကိဳးကိုင္ေနၾကတယ္။ ခ်ယ္ဆီးအသင္းကို ေအဘရာမိုဗစ္၀ယ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ေဘာလံုးေလာကထဲကို စီးပြားေရသမားမ်ား တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ ပိုပိုေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေဘာလံုးေလာကတစ္ခုလံုးမေမွ်ာ္လင့္တာေတြ တစ္ခုၿပီးတစ္ခုျဖစ္လာေတာ့တယ္။ ေဘာလံုးသမားေတြကိုတန္ရာတန္ေၾကးထက္ပိုၿပီးေပး၀ယ္လာၾကတယ္။ လခေတြလည္း ေၾကာက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ကိုေပးလာၾကတယ္။ ကိုယ့္အသင္းကေဘာလံုးသမားေတြကို အသင္းႀကီးေတြကလာ၀ယ္ရင္ အဆမတန္ေစ်းေတြသတ္မွတ္ၿပီးေတာင္းၾကတယ္။ စီးပြားေရးသမားမ်ားပီသစြာနဲ႔ ေဘာလံုးေလာကကိုႀကိဳးကိုင္ထိန္းခ်ဳပ္ေနၾကတယ္။ ေဘာလံုးသမားမ်ားကို ကုန္ပစၥည္းသဖြယ္ ေရာင္း၀ယ္လာၾကတယ္။
ဒီကိစၥရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ ေအဘရာမိုဗစ္ရိွႏိုင္တယ္ဆိုတာကို အဂၤလန္ႏိုင္ငံထုတ္ THE SUN သတင္းစာက ဓာတ္ပံုအေထာက္အထားမ်ားနဲ႔ တင္ျပသြားပါတယ္။ အဲဒီကစားသမားႏွစ္ေယာက္ဟာ ၀က္(စ္)ဟမ္းမွာ တစ္ရာသီေလာက္သာကစားၿပီးေနာက္ႏွစ္မွာ ခ်ယ္ဆီးကိုေရာက္မယ္လို႔ခန္႔မွန္းေနၾကတယ္။ ခ်ယ္ဆီးမွာ ယခုလူေတြမ်ားေနတဲ့အတြက္ ခု၀ယ္လိုက္လဲအဆင္မေျပ၊ တျခားအသင္းမ်ားထံေရာက္သြားမွာလဲစိုးရိမ္တဲ့အတြက္ ကုန္ေတြေလွာင္ထားသလိုလုပ္သြားတာလဲျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာတစ္ခုေျပာခ်င္တာက ဘယ္အသင္းစြဲနဲ႔မွ ေျပာေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ စီးပြားေရးသမားမ်ားရဲ႕ ေစ်းကြက္ခ်ဲ႕ရာ၊ ပိုက္ဆံခ၀ါခ်ရာ(ေငြမည္းမ်ားကိုေငြျဖဴျဖစ္ေအာင္ျပဳလုပ္ရာ) ေနရာဟာ ေဘာလံုးေလာကျဖစ္လာေနၿပီဆိုတာကို ေျပာခ်င္တာပါ။ ဒီအတုိင္းဆိုရင္ေတာ့ ေနာက္ျဖစ္လာမယ့္ အက်ိဳးဆက္မ်ားကို ခန္႔မွန္းလို႔ေတာင္မရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ဖီဖာဆိုတဲ့ဟာႀကီးလဲ ဒါကိုစံုစမ္းေနတယ္လို႔ေတာ့ေျပာပါတယ္။
ရင္ေလးစရာေတာ့ေကာင္းေနပါၿပီေဘာလံုးေလာက။ ။



