ငယ္ရြယ၊္ လြတ္လပ္
အကန္႔သတ္မဲ့စိတ္ကူးနဲ႔
ငါ့ရဲ႕အိပ္မက္ထဲမွာ
ကမာၻႀကီးကို ေျပာင္းပစ္မယ္။
အသက္ေလးရလာ
ပညာဆိုတာနည္းနည္းသိ
ျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ
ကမာၻႀကီးဟာ ကမာၻႀကီးပါပဲ။
အိပ္မက္ကိုေစ်းဆစ္
ငါခ်စ္တဲ့ငါ့တိုင္းျပည္
တစ္ခုခုျဖစ္ရမည္ေပါ့
သည္တစ္ခါလည္း
တိုင္းျပည္ဟာ တိုင္းျပည္ပါပဲ။
ဘ၀ရဲ႕ဆည္းဆာခ်ိန္
အိပ္မက္ေတြ အရွိန္ကုန္စ
ဇနီးမယားသမီးသားအတြက္
ေပးဆပ္ဖို႔ႀကိဳစားဆဲ
သူတို႔လည္းသူတို႔ဘာသာ
မိသားစုဟာ ဒီအတိုင္းပါပဲ။
ေသရာေညာင္ေစာင္း
လဲေလ်ာင္းခ်ိန္ေရာက္ေတာ့မွ
ငါသိရၿပီ (ပထမဆံုးအႀကိမ္ပါ)
ငါဟာငါပဲ၊ ဘာမွမေျပာင္းလဲ။
စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲမွာဖတ္လိုက္ရတဲ့ ဘာသာျပန္ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ။ ေရးသူနာမည္အတိအက်မပါပါဘူး။ အဂၤလိပ္ဘုန္းေတာ္ႀကီးတစ္ပါးေရးခဲ့တယ္လို႔ပဲ ပါပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ကိုေရာက္မွ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ျမင္လိုက္တဲ့အျမင္ကို ေရးထားတာလို႔ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္စဥ္တုန္းက အိပ္မက္ေတြ၊ စိတ္ကူးေတြအမ်ားႀကီးရွိခဲ့ၾကမွာပါ။ အဲဒီအထဲက ဒီအခ်ိန္မွာ ဘယ္ႏွစ္ခုမ်ား တကယ္ျဖစ္လာခဲ့လဲဆိုတာေတာ့ ေျပာဖို႔ခက္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ျဖစ္လာတာရွိသလုိ မျဖစ္ခဲ့တဲ့အရာေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါ။ ငယ္ငယ္တုန္းက အိပ္မက္ေတြဟာ သိပ္ႀကီးက်ယ္ခဲ့ၾကမွာပါ။ ႀကီးလာေလ အိပ္မက္ေတြဟာ ေသးသြားေလပါပဲ။ လူေတြအမ်ားစုဟာ အိပ္မက္ေတြကို ေျပာင္းျပန္မက္ေနၾကပါတယ္။ ငယ္ရာကႀကီးသြားရမယ့္အစား ႀကီးရာကငယ္လာၾကတာမ်ားပါတယ္။
ဘယ္အရာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေျခခံကစမွ ေအာင္ျမင္မွာပါ။ ရည္မွန္းခ်က္အႀကီးႀကီးေတြရွိရင္ ေအာက္ေျခအေသးေလးေတြကစမွရမွာပါ။ ပထမဆံုးက ကိုယ့္ပန္းတိုင္ကုိ ကိုယ္သိဖို႔လိုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူငယ္အမ်ားစုဟာ ပန္းတိုင္အတိအက် သိပ္မရွိတတ္ၾကပါဘူး။ ေပၚျပဴလာျဖစ္ရာ လူအမ်ားလုပ္ေနတာေတြေနာက္ကိုပဲ လိုက္တတ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခုခ်ိန္ထိ ကိုယ့္ပန္းတိုင္ကိုကိုယ္ ေရးေရးေလးပဲ ပံုေဖာ္ႏိုင္ေသးပါတယ္။
Blog Directory
ကမာၻတစ္၀ွမ္းမွာရွိတဲ့ ျမန္မာဘေလာ့မ်ားကို လက္လွမ္းမွီသေလာက္ စုစည္းေပးထားတဲ့ ေနရာေလးျဖစ္ပါတယ္။
mmblogdirectory.blogspot.com
Recent Comments
Links
Blog Archive
Labels
- Academy Awards (1)
- blog (1)
- blog address (1)
- Desktop Sharing (1)
- essay (1)
- experience (1)
- feeling (1)
- Firefix add-ons (1)
- firefox add-on (1)
- freeware (6)
- habits (1)
- hacks (3)
- html (1)
- IT (1)
- ITP (2)
- launchy (1)
- life (2)
- manutd (3)
- me (3)
- microsoft (1)
- Myanmar (8)
- myanmar thingyan (1)
- network operating system (1)
- new blogger template (2)
- news (6)
- opinion (1)
- others (2)
- PDFCreator (1)
- peek-a-boo post (1)
- people (1)
- personal (2)
- photoshop (1)
- poem (4)
- Safari 3 Beta (1)
- share (1)
- shortcut keys (1)
- singapore (1)
- soccer (4)
- software (1)
- sp (1)
- switch menu (1)
- tabview (1)
- taggging (1)
- Teamviewer (1)
- technology (5)
- testing (1)
- thoughts (9)
- tooler (1)
- tools (1)
- tutorial (1)
- under construction (1)
- userbar (1)
- web design (1)
- widget (1)
- windows (2)
- Windows Hacks (1)
- xplorer2_lite (1)
Wednesday, February 28, 2007
ငယ္ရာကႀကီးေအာင္လုပ္ပါ
Monday, February 26, 2007
ေမြးရပ္ကိုစြန္႔ခဲ့ရသူမ်ား
တရုတ္ျပည္ဟာ ကမာၻေပၚမွာ ဦးေႏွာက္ယိုစီးမွဳအမ်ားဆံုးႏိုင္ငံတစ္ခုအျဖစ္ေဘဂ်င္းမွာရွိတဲ့ the Academy of Social Sciences ကသူ႔ရဲ႕ Report မွာေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ၁၉၈၀ ခုႏွစ္ကစၿပီးယေန႔ထိ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ပညာသြားသင္ၾကတဲ့ တရုတ္လူမ်ိဳးမ်ားရဲ႕ ၃ပံု၂ပံုေလာက္ဟာ သူတို႔ႏိုင္ငံကို ျပန္မလာဖို႔ဆံုးျဖတ္ထားၾကတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းကုိ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာေရာက္ေနတဲ့ တရုတ္လူမ်ိဳးတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔ ဘီဘီစီက ေမးျမန္းခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ဘာေၾကာင့္အဲဒီလိုျဖစ္ရတာလဲဆိုတဲ့ အဓိကအခ်က္ေတြကေတာ့ လူေနမွဳဘ၀အဆင့္အတန္း၊ လြတ္လပ္စြာေနထိုင္ႏိုင္မွဳ၊ စီးပြားေရးအေျခအေန၊ အနာဂတ္အတြက္အာမခံခ်က္ေပးႏိုင္မွဳ၊ ႏုိင္ငံေရးအေျခအေနေတြေၾကာင့္ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ပေရာ္ဖက္ဆာတစ္ေယာက္ရဲ႕၀င္ေငြဟာ တစ္လကို အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂၅၀ ေလာက္နဲ႔ညီမွ်တဲ့ ယြမ္ ၂၀၀၀ ေလာက္ပဲရၾကတဲ့ေနရာကို ဘယ္သူျပန္ႏိုင္မွာလဲ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔တတ္ႏိုင္သေလာက္ ျပန္ကူညီၾကဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတဲ့သူေတြရွိပါတယ္။ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္အဆင္မေျပခဲ့ၾကဘူး။ သူတို႔ႏိုင္ငံမွာ ခ်မ္းသာသူနဲ႔ဆင္းရဲသူၾကားကြာဟခ်က္ေတြကလည္း ႀကီးမားတယ္။ ခုခ်ိန္ထိ အင္တာနက္ကို ကန္႔သတ္ခ်က္မ်ားစြာနဲ႔ အသံုးျပဳေနရဆဲျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ေတြအားလံုးဟာ အိမ္ကို ျပန္ခ်င္စိတ္ရွိပါလွ်က္ မျပန္ႏိုင္ၾကပါဘူး။ အေသးစိတ္ကိုေတာ့ ဒီေနရာမွာ ဖတ္ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာေတြရွိလာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာေရာက္ေနၾကတဲ့သူေတြကို တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက အျမင္နည္းနည္းလြဲခ်င္ၾကပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ကုိယ့္ႏုိင္ငံကိုစြန္႔ခြာၿပီးေတာ့ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြမွာ စာေတြသင္ၾက၊ အလုပ္ေတြလုပ္ေနၾကလို႔ပါ။ ကိုယ့္တက္လမ္းကို ရွာၾကတာ လူတိုင္းလူတိုင္းရဲ႕ သဘာ၀ပါ။ တစ္ကယ္လို႔သာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီေနရာေတြကိုလာစရာမလိုေလာက္ေအာင္ ျပည့္စံုေနၾကမယ္ဆိုရင္ ဘယ္သူကမ်ား အပင္ပန္းဆင္းရဲခံၿပီးေတာ့ လူမ်ိဳးျခားကို ဆရာေခၚခ်င္ၾကမွာတဲ့လဲ။ ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာေရာက္ေနသူေတြကို ေမးၾကည့္ပါ။ တကယ္လို႔သာ ခင္ဗ်ားတို႔အဲဒီႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ေနရသလိုေနႏုိင္မယ္ဆိုရင္ ျပန္လာၾကမွာလားလို႔။ ျငင္းမယ့္လူရွိမယ္မထင္ပါဘူး။ ဘယ္လူမ်ိဳး၊ ဘယ္ႏိုင္ငံသားမဆို ကိုယ့္ေမြးရပ္ေျမကို ခင္တြယ္ၾကတာခ်ည္းပါပဲ။ အၿမဲတမ္းမေနႏိုင္ေတာင္မွ ခဏခဏေတာ့ျပန္လာခ်င္ၾကပါတယ္။ အဲဒီတရုတ္လူမ်ိဳးေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ သိပ္မထူးပါဘူး။ အဲဒီသတင္းေလးကို ဖတ္မိမယ္ဆိုရင္ ေမြးရပ္ေျမနဲ႔ေ၀းေနၾကသူေတြရဲ႕ဘ၀ေတြကို စာနာႏိုင္ေလာက္ပါရဲ႕ဗ်ာ။
UAT
UAT stands for User Acceptance Testing which is a process to get a confirmation from Subject Matter Expert(SME). SME is a person who is knowledgeable in a certain area. SME mostly can be an owner or client of the product or software. To be simple, UAT is a process of testing done by the end-user of the software. It is one of the final stage of the software development process before releasing the product to the general public. A person who will do UAT should know the requirements of the final outcome.
UAT indentify whether the software fufill the requirements, all the functions are working properly or any other modification are needed. After UAT process is done, the feedbacks will go to the developers to fix the issues.
ေရးသားသူ Wai Yan ေရးသားေသာအခ်ိန္ 1:53 PM 0 comments
Top of Page | Top of PostLabels: software, technology, testing
Sunday, February 25, 2007
Microsoft ၏ Network Operating System မ်ားသမိုင္းအက်ဥ္း (၁)
Windows For Workgroups
Microsoft ရဲ႕ Network Operating System ေတြမွာ ပထမဆံုးထုတ္လုပ္လုိက္တဲ့ Version ကေတာ့ Windows For Workgroups ပဲျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္တမ္း Windows For Workgroups ကို Version ၂ခုထုတ္ခဲ့တယ္လို႔ ေျပာလို႔ရႏိုင္ပါတယ္။ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလမွာ ပထမ Version ျဖစ္တဲ့ Windows For Workgroups Version 3.1 ကို စတင္ထုတ္လုပ္ခဲ့ၿပီး တစ္ႏွစ္ေလာက္အၾကာမွာေတာ့ Version 3.11 ကိုထုတ္လုပ္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယ Version ဟာပထမ Version ကိုအေသးစားေျပာင္းလဲမွဳမ်ိဳးနဲ႔ ျပဳျပင္မွဳအနည္းငယ္သာလုပ္ၿပီး ထုတ္လုပ္လိုက္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ သိပ္ၿပီးမကြာျခားပါဘူး။
အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက peer-to-peer စနစ္ကို အသံုးျပဳခဲ့ပါတယ္။ peer-to-peer ဆိုတာကေတာ့ network အတြင္းမွာရွိတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာေတြအားလံုးဟာ တူညီတဲ့အခြင့္အေရးေတြရွိၿပီးေတာ့ ဗဟုိထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့စနစ္မဟုတ္ပါဘူး။ Windows For Workgroups ဟာအဲဒီအခ်ိန္တုန္းက စီးပြားေရးနဲ႔ အိမ္သံုးေတြအတြက္ပါ လူသိမ်ားခဲ့တဲ့ OS တစ္ခုျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ၾကာရွည္မခံလုိက္ပါဘူး။ peer-to-peer network ရဲ႕အားနည္းခ်က္ေတြေၾကာင့္ အသံုးျပဳရာမွာအခက္အခဲေတြရွိလာပါတယ္။ Network အေသးစားေလးေတြမွာ ျပသနာမရွိေပမယ့္ network ကိုတိုးခ်ဲ႕မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဆင္မေျပေတာ့ပါဘူး။ peer-to-peer network ဟာကြန္ပ်ဴတာ ၇လံုးကေန ၁၀လံုးကိုေက်ာ္သြားရင္ေတာ့ ျပသနာရွိလာပါတယ္။ Network မွာကြန္ပ်ဴတာေတြတုိးလာတာနဲ႔အမွ် ဗဟုိကေနထိန္းခ်ဳပ္ၿပီး manage လုပ္ႏိုင္မွဳဟာအေရးပါလာပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးဖိုင္ေတြကို မွ်ေ၀အသံုးျပဳမွဳနဲ႔ လုံၿခံဳေရးစနစ္ေတြမွာလည္း အဆင္မေျပမွဳေတြရွိလာပါတယ္။ ဖိုင္တစ္ခုကို network အတြင္းမွာအသုံးျပဳေနတဲ့ လူတစ္ဦးခ်င္းစီကေန access လုပ္ရာမွာ တစ္ဦးခ်င္းစီအတြက္ သီးသန္႔အခြင့္အေရးေတြမရွိပါဘူး။ ဘယ္သူကဒီဖိုင္ကို ၾကည့္လို႔ရမယ္၊ ဘယ္သူကၾကည့္လို႔မရဘူးလို႔ သီးသန္႔မရွိပါဘူး။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ Windows for Workgroup ဟာအလုပ္မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။
အဲဒီလုိအားနည္းခ်က္ေတြ၊ လိုအပ္ခ်က္ေတြနဲ႔ အဆင္မေျပမွဳေတြေၾကာင့္ Microsoft ဟာေနာက္ထပ္ေျခလွမ္းတစ္ရပ္ကို စတင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ Windows NT ကိုထုတ္လုပ္လိုက္ျခင္းပါပဲ။
ေရးသားသူ Wai Yan ေရးသားေသာအခ်ိန္ 2:46 PM 0 comments
Top of Page | Top of PostLabels: microsoft, network operating system, technology, windows
Saturday, February 24, 2007
ေလဆိပ္
ေဟာဒီေျမႀကီးနဲ႔
ငါ့ေျခေထာက္ေတြျပန္ထိေတြ႕ႏုိင္ဖို႔
ေန႔နဲ႔ညမ်ားစြာကို ငါစားသံုးရဦးမယ္။
အဲဒီအသက္မဲ့တဲ့ အေတာင္ပံတစ္စံုဆီက
မာန္ဖီသံလား ၿငီးတြားသံလား
ငါ မကြဲျပားေတာ့ဘူး။
လက္ေ၀ွ႔ရမ္းျပတာ
ခြဲခြာျခင္းရဲ႕ အမွတ္အသားပါ။
ျပန္လမ္းမဲ့လမ္းကိုသြားတာမဟုတ္ေတာ့
ငါလက္မျပခဲ့ပါဘူး။
ေနာက္ဆံုးေတာ့လဲ
ဘ၀ဆိုတာ ဒါပါပဲ။



